Σάββατο 23 Ιουλίου 2022

Ραντεβού στο συντριβάνι....



Τι να γράψει κανείς για ένα συντριβάνι, σκέφτηκα καθώς κοίταζα τις πάμπολες φωτογραφίες που έχω...τι άραγε?

Μετά σκέφτηκα , πως θα μπορούσα να γράψω κάθε μέρα και ,μια καινουργια ιστρορία που διαδραματίζεται δίπλα του ..αρκεί να ήμουν συνέχεια κάπου εκεί κοντά πάντα...


Πάντως ένα είναι σίγουρο ότι χαρακτηρίζει την κεντρική πλατεία της Κομοτηνής μας και ότι είναι σίγουρα τόπος συνάντησης και κλεισίματος πολλών ραντεβού...

Σιγουράκι βλεπεις,ένα είναι το σιντριβάνι,δεν μπορείς να μπερδευτείς και να πας κάπου αλλού...όσο και να θες


Δεν ξέρω ποιανού ιδέα ήταν να γίνει στο κέντρο της πλατείας αλλά νομίζω ότι ήταν πολύ καλή ιδέα.

Την ομορφαίνει ,της δίνει ένα χαρακτήρα ,είναι πάντα εκεί Χειμώνα και Καλοκαίρι ,με τα νερά του κλειστά η ανοιχτά ...αλλά πάντα εκεί..



Ειναι σαν να έχει ζωή,σαν να συμμετέχει στη ζωή και στα δρώμενα της πόλης...

Φωτίζεται ανάλογα κάθε φορά ,σύμφωνα με την εκδήλωση που διεξάγεται...

Γιορτάζει μαζί με όλους εδώ την κάθε γιορτή



Είναι σαν να έχει συναισθήματα,σαν να απόκτησε ψυχή με τα τόσα που έχει ακούσει απο τους ανθρώπους που στέκονται έστω και για λίγο  δίπλα του..
Το Καλοκαίρι γίνεται πηγή δροσιάς για τους μόνιμους "κατοίκους" της πλατείας,τα περιστέρια,κάνουν βουτιές πλένουν τα φτερά τους ,παίζουν σαν μικρά παιδιά στα δροσερά νερά του...



Το Χειμώνα παρουσιάζει μια λίγο πιο  λυπημένη εικόνα,με τα νερά του κλειστά να στέκεται εκεί βουβό σαν να έχασε ξαφνικά τη ζωντάνια και τη ζωή του...

Σαν να του συνέβη ξαφνικά κάτι πολυ άσχημο και στεναχωριέται ,η σαν να ά κουσε μια απο εκείνες τις ιστορίες των ανθρώπων που λέγαμε πιο πριν και ταράχτηκε πολύ


Εχω περάσει χιλιάδες φορές στα τόσα χρόνια απο δίπλα του κι όμως πάντα κοντοστέκομαι για λίγο δίπλα του...

Είναι η αληθεια ότι  μέσα στην απλότητα του ασκεί μια παράξενη γοητεία!!


Κάποιες φορές συνατάς νέους να κάθονται στο τοιχάκι του και κάποιους να έχουν βολέψει κάποιο ποδήλατο,η Κομοτηνή είναι γνωστή για την αγάπη της στα ποδήλατα...

Αλλες πάλι φορές συναντάς κάποιους που ξετυλίγουν τις καλλιτεχνικές τους φιλοδοξίες εκεί παραδίπλα του..

Λεγοντας κάποιο μονόλογο ,παιζοντας ένα όργανο μουσικό η κάνοντας μια παντομίμα



 Τις γιορτές πάντα εχει λίγη απο τη δόξα της στολισμένης φανταχτερά πλατείας και εκεί είναι που ξένοι  και Κομοτηναίοι θα βγάλουν μια αναμνηστική φωτογραφία για να κλείσουν τη στιγμή στο κουτάκι του νού τους για τις επόμενες χρονιές..

Κοίτα που τόση ώρα κάτι βρίσκω να γράψω.....

Για ένα απλό συντριβάνι,για ασπρο μάρμαρο και νερό,για κάτι τελειως άψυχο που όμως ζεί μέσα απο τις ζωές μας...

Που υπάρχει εκεί τόσα χρόνια για να μας θυμίζει ότι μεγαλώνουμε...

Που μας θυμίζει οτι οι ζωές μας αλλάζουν και μόνο αυτό μένει εκεί ,να κυλλάει τα νερά του ,μέρα νύχτα,μέρα νύχτα...πάντα στον ίδιο ρυθμό...

Τι να πείς κάποιες φορές κάτι τόσο συνιθσμένο και ασήμαντο ,αν του δώσεις την κατάλληλη σημασία καθορίζει πολλά απο την ζωή σου...

Μια ακόμη "γωνια" αυτής της πόλης έχει να πει και να δείξει κάτι ξεχωριστό ,αρκεί να της ρίξεις μια απο κείνες τις ματιές τις διαφορετικές τις γεμάτες ψυχή και συναισθήματα...

Να τη βάλεις στην ψυχή και στη ζωή σου...
τότε θα τη δείς αλλιώς,τότε θα καταλάβεις κι άλλα πράγματα,τότε θα σκεφθείς οτι κάτι που περνάει απαρατήρητο σχεδόν ,είτε είναι άψυχο ,είναι έμψυχο παίζει πολυύμεγάλο ρόλο στη ζωή σου...
Γιατί αυτή η ζωή είναι μόνο στιγμές ...και ματιές,αυτό μονο πρέπει να μας νοιάζει...ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ!!!

Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2020

Ζωγραφιές,ομορφιές!!!!!


Οταν έρθεις στην Κομοτηνή σε όποια γειτονιά και να πας, κέντρο η απόμερα ,σε αυλές,σε σοκάκια σε πλατείες ,αλλά ακόμη και στα γύρω χωριά θα δείς αυτές εδώ τις ζωγραφιές
Ενα στυλ λίγο ιδιόρυθμο θα έλεγα αλλά πολύ όμορφο και χαρακτηριστικό .
Σου θυμίζει γελιογραφία καρτούν αλλά και μοντέρνα ζωγραφική .

Αλλάζει την όψη σε πολλά μέρη και οπωσδήποτε σε κάνει να προσέξεις λίγο περισσότερο το γύρω μέρος μιάς και το αναδικνύει μ αυτό τον τρόπο η και να το κάνει σημείο αναφοράς για ραντεβού και συναντήσεις.


Κάθε φορά που θα ανακαλύψω μια νέα ζωγραφιά τη φωτογραφίζω γιατί μ αρέσει αυτό το στυλ που έχουν πολύ.
Εχω ένα αρχείο ολόκληρο ,γιατί και στην πόλη έχει πολλές και διαφορετικές αλλά η κάθε μια ξεχωριστή,έχουμε εν ολίγεις τον καλλιτέχνη μας , η και τους καλλιτέχνες μας ίσως ,για να μην αδικήσω κανέναν,εδω στην πόλη,αλλά και σε διάφορα μέρη εκτός πόλης που έχουν αλλάξει πολλά σημεία και τους έχουν δώσει άλλη όψη και σίγουρα δεν ξεχνάς τα έργα αυτά τόσο σαν επισκέπτης όσο και σαν κάτοικος αυτού του μέρους


Κάποιες φορές βέβαια κάποιοι αχαρακτήριστοι τύποι πηγαίνουν και κάνουν μουτζούρες με μαύρο η κόκκινο σπρει και τους τις χαλάνε,πόσο με λυπεί αυτό

Τόσες ώρες δουλειάς και κόπου πνευματικού και σωματικού πάνε χαμένες γιατί κάποιοι  ψευτόμαγκες,καλλιτεχνικά ανίδεοι και λάτρεις του άσχημου αποφάσισαν να καταστρέψουν έτσι για το κέφι τους τόσες ώρες δουλειάς

 Ομως ευτυχώς που υπάρχουν άνθρωποι με ευαισθησίες παντός είδους που πάντα θα ομορφαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο αυτή την πόλη,αυτό το νομό αυτή τη χώρα...αυτόν τον πλανήτη,να είστε όλοι σας ευλογημένοι που παλευέτε για να αλλάξετε τις ζωές μας προς το καλύτερο ,να κάνετε τις ψυχές μας να αγαλλιάσουν ,να δώσετε στα μάτια μας εικόνες όμορφες ,να χαιδέψετε τα αυτιά μας με ήχους γλυκούς,μέ όποιο τέλος πάντων όμορφο και διαφορετικό έχετε να δείξετε

Θεωρώ ότι με όλους εσάς ο Θεός ήταν πιο γενναιόδωρος αφού σας προίκισε με κάποιο η κάποια χαρίσματα περισσότερο απο εμάς τους υπόλοιπους,αλλά κάτι περισσότερο θα ήξερε
Συνεχίστε όλοι εσείς να ομορφαίνετε τις ζωές μας όπως μπορείτε και να είστε πάντα ευλογημένοι για όλα όσα κάνετε

Κυριακή 11 Οκτωβρίου 2020

Αναμνήσεις,απουσίες...

Πολλές φορές στις βόλτες μου μέσα στην πόλη ,στο κέντρο η σε κάποιες γειτονιές σκέφτομαι περνόντας από μέρη διάφορα πόσο άλλαξε αυτή η πόλη περνώντας ο καιρός.

Μέρη που δεν υπάρχουν ,μέρη που άλλαξαν φιγούρες γραφικές που χάθηκαν με τα χρόνια αλλά άφησαν το αποτύπωμα τους,σε πολλές περιπτώσεις χαρακτήρισαν ίσως και μια εποχή.

Θα  μπορούσα να γράφω για ώρες για όλα αυτά ,παλιά,παλιότερα και κάπως πιο νέα πράγματα ,μέρη και πρόσωπα .

Θα κάνω όμως μια μικρή αναφορά σε κάποια από αυτά που βρήκα σκαλίζοντας τις φωτογραφίες μου σε κάποιους φακέλους του υπολογιστή μου.

Το σινεμά αστέρια,πόσες φορές κλάψαμε ,γελάσαμε με τις ταινίες που έπαιζε.

Κάναμε σκασιαρχείο για να δούμε μια ταινία που έπαιζε και θα την είχε για λίγες ημέρες.

Στο μισοσκόταδο του δειλά κρατήματα χεριού σε εποχές αθώες με φλερτ και σεμνότητα.

Το δέντρο της πλατείας,το βλέπαμε να καμαρώνει δίπλα στο άγαλμα του Θρακιώτη μαθηματικού ,φίλου του Αινστάιν, του Καραθεοδωρή.

Στολισμένο με λαμπιόνια τα Χρισούγεννα,χιονισμένο το βαρύ Χειμώνα η καταπράσινο το καλοκαίρι και την άνοιξη.


Τις όμορφες καρδιές με τις κλειδαριές γεμάτες ονόματα ζευγαριών ερωτευμένων ,που κλείδωναν τον ερωτά τους γράφοντας σε μια κλειδαριά τα ονόματα τους στη μέση του πάρκου


Την εκκλησία της Κοιμήσεως της Θεοτόκου που είναι θαρρώ από τις παλιότερες εκκλησίες εδώ στην πόλη ,ίσως και  η πιο παλιά ,δεν είμαι και τόσο σίγουρη.

Το Οικονομικό γυμνάσιο της πόλης που παλιότερα έχω ακούσει ότι ήταν και θηλέων.

Για κάποιους απο μας κλείνει στην ψυχή μας όμορφες και χαρούμενες εποχές τότε που η νιότη μας γελούσε ανέμελη απέναντι στη ζωή και τα χαμόγελα μας ήταν φωτεινά σαν ήλιος.


Το αγαπημένο μου Ανθοπωλείο που με την παρουσία του ομόρφαινε την πλατεία ,πάντα με πολύ όμορφα και περίεργα λουλούδια και ευφάνταστες  ανθοσυνθέσεις και γλάστρες


 Ο πλάτανος  που στολίστηκε περίτεχνα με χιλιάδες καπάκια μπουκαλιών και έδινε μια νότα χαρούμενη και χρωματιστή στην πλατεία και που αποκλειόταν να περάσεις και να μην τον προσέξεις η και να βγείς μια φωτογραφία δίπλα του.

Και να μην αναφέρω τον σαλεπιτζή,που φώναζε πουλώντας αυτό το ζεστό και τόσο ευεργετικό ρόφημα που ζέσταινε τους ανθρώπους το Χειμώνα.

Τους διάφορους ξεχωριστούς χαρακτήρες της πόλης που άφησαν το στίγμα τους είτε με το παρουσιαστικό τους είτε με τις ατάκες τους.

Τα μαγαζιά που χαρακτήρισαν μια εποχή ,όπως οι ντίσκο ,τα μπαράκια,τα μπουζουξίδικα που ήταν άφθονα σ αυτή την πόλη καθώς οι κάτοικοί της είναι άνθρωποι ζωντανοί χαρούμενοι και με ταμπεραμέντο.

Τα διάφορα Φεστιβάλ νεολαιών και τις συναυλίες καλλιτεχνών στο στάδιο.

Τις παρελάσεις και τις λιτανείες, τις γιορτές τις διάφορες που και τώρα γίνονται κάποιες αλλά θαρρώ που έχουν άλλη όψη.

Ισως μεγάλωσα εγω? 

Ισως είναι που άλλαξαν οι εποχές και δεν έχουν πια όλα αυτή  την ίδια αξία η δε δίνουν την ίδια χαρά καθώς ο κόσμος άλλαξε και όλοι χωθήκαμε στα καβούκια μας ,λόγω διαφόρων συγκυριών και περιστάσεων.

Ποιός ξέρει? μάλλον είναι συνδιασμός και των δύο μαζί.

Ομως νιώθω τυχερή που μεγάλωσα και ζω σ αυτή την πόλη που εγώ τη λέω πόλη αρχόντισσα και πόλη μάνα,γιατί αγκαλιάζει ,τους χιλιάδες φοιτητές που σπουδάζουν εδω,τους στρατιώτες,τους υπαλλήλους ,τους ερωτικούς μετανάστες, τους Ρωμά ,τους παλλινοστούντες Ελληνες  κι εχει μια μεγάλη αγκαλιά για όλους μας,που αρμονικά συμβιώνουν και είναι φίλοι μεταξύ τους άνθρωποι με διαφορετικά πιστεύω,κουλτούρες,θρήσκευμα και νοοτροπία.

Αγαπημένη μου πόλη μου σ αγαπώ και όπως ήσουν παλιά και όπως είσαι τώρα ,και στο μέλλον θα καθορίζεις πάλι τις τάσεις της δικιάς μου ζωής και όσων έχουν την τύχη να ζούν εδώ σ αυτοντο όμορφο ευλογημένο τόπο.

Τρίτη 25 Φεβρουαρίου 2020

Αποκριές στην Κομοτηνή

μάσκα κλοουν με φωτακια

Απόκριες ,μέρες και νύχτες ξενοιασιάς,χορού και γλεντιού για να ξεφύγουμε λιγάκι απο τα καθημερινά τα προβλήματα και τις δυσκολίες της ζωής.
Να γιορτάσουμε να χαρούμε λίγο και να μπούμε σε ρυθμούς πιο αλέγρους και χαρούμενους
κόσμος ντυμένος μασκαράδες μεσα σε καπνους
Για την ώρα την καλή βρείτε τα πάντα
Πλατεία Κομοτηνης τη νύχτα στολισμενη αποκριάτικα
 Η Κομοτηνή είναι μια πόλη όλο κέφι και το γιορτάζει το καρναβάλι όπως του πρέπει με κέφι ,ρυθμό χαρά ,ζωντάνια και όρεξη για γλέντι και χορό.

 Στολισμένη και χαρούμενη υποδέχεται αυτούς που θα την επισκεφτούν αλλά και γι αυτούς που μένουν εδώ οι νύχτες της ,οι μέρες, τα απογεύματα κυλάνε όμορφα και ευχάριστα γιατί όλο και κάποια εκδήλωση απο τις πολλές που διοργανόνται αυτές τις μέρες θα υπάρχει.

 Βιτρίνες στο κλίμα των ημερών για να δείχνουν ότι ,ναι είναι αποκριες και είναι καιρός για λίγη ξενοιασιά

 Κόσμος χορεύει και χαίρεται και παρασέρνει και τους υπόλοιπους σε κάτι χαρούμενο και αλέγρο

 Δυνατές μουσικές ,καπνοί ,φώτα ,βαρελότα και ξέφρενοι ρυθμοί

 Πρόσωπα γελαστά και χαρούμενα ,ολοι γίνονται για λίγο μικρά παιδιά και σε προσκαλούν να χαρείς μαζί τους ,δεν έχει σημασία αν σε ξέρουν η όχι.
Η πόλη γιορτάζει και όλοι έχουν δικαίωμα στο κέφι και στη χαρά.
Ομορφη και χαρούμενη εποχή  οι Απόκριες αλλά και προετοιμασία για μια Σαρακοστή όλο κατάνυξη και νηστεία,ας γλεντήσουμε τώρα και ας προετοιμαστούμε γι αυτήν.
Καλές Αποκριές σε όλους και Καλή Σαρακοστή

Ραντεβού στο συντριβάνι....

Τι να γράψει κανείς για ένα συντριβάνι, σκέφτηκα καθώς κοίταζα τις πάμπολες φωτογραφίες που έχω...τι άραγε? Μετά σκέφτηκα , πως θα μπορούσα ...

Συνολικές προβολές σελίδας